Yumuk Gözlü Ayıcık

Demiştim değil mi buraları hep ayı ile dolduracağım diye... Bu da benim ayıcığım. bu sefer yumuk gözlü bir ponçik yaptım ve iş yerindeki masama oturttum kendilerini. Çok şeker değil mi ama?

Yarn Art Jeans tek katı 2 numara tığ ile ördüm. Biraz daha küçük oldu diğerinden. Bu sefer yumuk gözlü uykucu bir şey olsun istedim.

Yıllık İzin Ürünleri

Bu da yıllık izinden sonra toplu bir hatıra olsun dedim. Hepsinin hikayesini tek tek yazacağım ilerleyen zamanlarda...

Oturun bakalım hep birlikte bir toplu fotoğraf çekelim... :)

Denizin Zürafası

Yeni bir zürafa ile karşı karşıyasınız. Yine Nurcan hanımın tarifi ile ördüm hem de bu sefer Nurcan Hanımcım tarifi güncellediler, yeni videolar da çektiler, tıklayınız https://www.instagram.com/explore/tags/b_nurcanpattern/

Bu yeğenceğizim Deniz hanımın, ona ulaşmadan önce evde Leyloşla bi tur oynadık, ama zaten küçük kardeş olmak da azıcık eskimiş oyuncaklarla oynamayı gerektirmez mi yani.... :) 

Bir daha bu tariften örebilir miyim bilmiyorum ama kafası ve gövdesini örmek çok zevkli, kollar ve bacaklarsa hiç benlik değil, itiraf ediyorum bu sefer anneme ördürdüm.

Bu alttaki fotoğrafta da iki kardeş yan yana... Defalarca yıkanmış olmasına rağmen bizim emektar da hiç fena gözükmüyor değil mi?

İp yine Yarn Art Jeans çift kat ile örüldü. Turuncudan sanırım iki taneden biraz fazla gitti, ya da tam iki tane. Tığ ise her zamanki gibi 2,5 numara.

Neden çift kat ördüğümü soranlar oluyor. Daha büyük olsun diye.... Boyu eminim Denizden(3 aylık) uzundur. Leyla şu an 20 aylık oldu ondan biraz daha kısa...

Küçük oyuncaklarda çift katın sert durduğunu düşünüyorum, bundan sonrakilerde kullanmayacağım ama bu tip büyükler için bence süper oluyor. Yıka yıka pek değişiklik yok...

WORKSHOP HATIRASI BOBO

En son yaptığım paylaşımdan sonra takipçi sayım azaldı :P... Şaka şaka ama açtıkça ilk yaptıklarımı görüyor ve gülüyorum. Bu yüzden güzel bir şey yapmalıyım dedim ve instagramdan sıkı takipçisi olduğum Nurcan Hanım'ın ( https://www.instagram.com/b_nurcan/ ) workshopuna katıldım. Kocam "ne yani sen bu ayıyı yapamaz mısın" dedi hemen. Tabii yaparım tarif önümde olsa ama benimki bu kadar güzel olmuyor, demek ki öğrenmem gereken başka şeyler de var dedim. Ayrıca hiçbir oyuncağı bir günde bitirmişliğim yok. Hatta bir haftada bile... Sadece bol örgülü bir gün hayaliyle yazıldım. İyi ki yazılmışım.

Bir kere şimdiye kadar gördüğüm hiçbir workshopta bu kadar büyük ve detaylı bir oyuncak çalışan yok bence, kedi, tavşan, birtakım bebekler, kuzu vs. yapanlar var ama onlara benzer bir sürü ücretsiz tarif ve video anlatımı var. Emek büyük, öğretmek, bir günde bir oyuncak bitirmek kolay değil tabi ama Nurcan Hanım'ın ayısı gerçekten detaylı bir amigurumi çalışması bence.

Neyse Cumartesi günü 10.00 'dan 18.30'a kadar aralıksız ördüm. En son parçayı tamamladığımda artık parmaklarımı hissedemiyordum. İtiraf  ediyorum son bacağı Nurcan Hanım dikiverdi...

Neler öğrendim:

1. Göz takmayı: Daha önce hiç kilitli göz kullanmamıştım. Görmemiştim bile. Takması gerçekten kuvvet gerektiriyor, hala yapabilir miyim emin değildim. Ama bir takım alıp deneyeceğim. Çok küçük bebekler için ördüğüm oyuncaklarda kullanmam ama belki kendim için yaptıklarımda kullanabilirim.
2. Sihirli halkalarım çok düzgün olmuyordu. Başladığım yerde hep bir çıkıntı oluyordu. Öğrendiğim yeni teknikle baya güzel yapıyorum artık.
3. İşaretçi yürütmekten baya yavaş örüyordum. Artık ona ihtiyacım kalmadan da örebiliyorum, tabi Nurcan Hanımın iple işaretleme tekniğiyle.
4. Parçaları birleştirmek tam bir işkenceydi. Doğru düzgün dikmeyi öğrendim resmen.
5. Bir de yüzü gözü kaşı kulağı simetrik yapamama problemim vardı. Büyük iğneler varmış, onlarla sabitleyip parçaları öyle dikiyorlarmış. Acil siparişler listeme yazdım hemen bu iğneleri.

En büyük kazanımım ise Nurcan Hanımla tanışmış oldum, inşallah daha çok görüşebiliriz kendisiyle...

İşte eserim BOBO;

Çok yakışıklı değil mi?

Bu tarifin yumuk gözlü ve göbüşünde çizgili olanından ne zamandır istiyordum ama kendi kendime çıkarmaya gücüm yoktu. Şu anda tekrar tekrar öreceğimden eminim. Ayıcığa boğacağım buraları hep...

Malzemelere gelince;

1. İp: Gazzal Baby Cotton XL 
2. Tığ: 2,5 mm (Pofidik bir ip olduğundan mıdır nedir, deliksiz örebildim ilk kez. Örgümü bol zannediyordum ama baya sıkıymış workshoptaki küçük ayılardan birini ördüm diyebilirim.)
3. 7 mm kilitli göz

AMİGURUMİYE BAŞLAMA HİKAYEM

Bunlar 2012-2013 filandı, bazılarını koymuşum bloga, ilk ürünlerim... Çok profesyonel değil, içleri de pamuk dolu diye kaldırmıştım geçen evdeki yaramazlar bulmuş. Ben de unutmuşum nerdeyse, aklıma gelince hikayelerini yazıvereyim dedim.

Bir gün Bolu'da annem, teyzem, ben örgü dergilerini karıştırırken amigurumiyi ilk kez gördüm. Nakonun bebek sayılarından biri idi. Yasemin Kale (o zaman tanımıyorum tabi) çok tatlış çeşit çeşit kıyafetli bebekler yapmış, tarifini de anlatmış. Ben dedim yaparım, annem dedi yapamazsın, ben aldım dergiyi Ankara'ya geldim. Gittim ip aldım, tığ aldım, yapamadım, başka ip, başka tığ, yine yapamadım...

Sonra internette arattım. O zamanlar amigurumitr diye bir forum vardı. Hemen üye oldum, şaşkınlık ve hayranlıkla inceledim, resmen bayıldım insanların yaptıklarına.... Hemen yardım istedim. Bana ip, tığ ve başlangıç için basit bir örnek önerdiler. http://elifinevi.blogspot.com.tr/2013/04/amigurumi-kutup-ays.html

Neyse başlangıç seviyesini geçince dergiye geri döndüm. Allahım ne kadar da zordu... O kadar detaylı bir tarif ki, göbüşü, poposu, kol ve bacak kıvrımları çok harika bir bebek, ben yeni başlamış halimle bu kadar yapabilmişim işte.... Ama hala gözüm yemiyor yenisini yapmaya.

Sonra daha kolay tarifler yapmaya yöneldim, detayı daha az. Bu bebeği yaptığımı unutmuşum bile. Yüzler ne kadar da başarısız değil mi? :)

Bu iki bebek Nako Pırlanta ile örüldü. Tonlar çok başarısız ama deneme niteliğinde en yakın ipçiden bulabildiğimi alıyordum o zaman... İçleri pamuk dolu... Önermiyorum asla...

Bu baykuş ise, Bolu'da bir hafta sonu annemin artan iplerinden çıktı ortaya, eski bir yastıktan çıkan elyafla dolduruldu, fena sayılmaz bence ilkler için başarılı değil mi?

Bu da minik Pembe Panter...

Bay Tavşik

Herkesin bir tavşanı olsun da benim olmasın mı? https://www.instagram.com/mrsyumak/ Nil hanımın tarifi ile çok kolay bir tavşan yapıverdim. Çok sevimliymiş bu tavşanlar, arkasını getirebilirim inşallah...

İp: Yarn Art Jeans çift kat (pantolon tek kat ile)

Tığ: 2,5 numero :)

NO POO :)

Kalın telli gür saçlarım var, daha doğrusu eskiden gürdü. Belli bir yaştan sonra -bu yaş sanırım 30 filan :(- ben de yeterince uğraşamamaya başladım sanırım, genetik mirasında etkisi ile hem çok dökülmeye hem de yoğun bir şekilde kepeklenmeye başladı. Bir sürü şampuan değiştirdim ilk başta, kimi kaşındırdı, kimi kepeklenmeyi daha da arttırdı, kimi yağlandırdı. Bazıları iyi geldi bütün sorunlarıma ama onlar da çok pahalı olanlardı genelde.

İnternette araştırırken no poo ile karşılaştım. Neymiş hiç şampuansız da yaşanabiliyormuş. Daha önce hiç dikkatimi çekmemişti şampuanların içerikleri ama son yıllarda doğal içerikli şampuanlarla, parabensiz, sülfatsız gibi tanımlamalarla kulağımıza çalmışlar demek ki bu no poo çok mantıklı geldi. 

İnternette araştırdım, kolay, ucuz, karbonat ve sirke ile başlıyorsun veya doğal bir sabunla sonra bunları da bırakıp sadece suyla yıkıyorsun saçını. Çok güvendiğim, bu işlerle uğraşan, okuyan bir arkadaşım var, ona da sordum, memnun olduğunu ama bu işlerin daha çok psikolojik bir yanı olduğunu söyledi. Bu cevap çok hoşuma gitti. Gerçekten de öyle, ruhsal olarak hazırsan şampuansız yaşamaya, işin daha kolay. Ben hem ruhsal hem de maddi olarak gerçekten çok hazırdım.

(Arkadaşımın blogu: https://suteresi.wordpress.com/ )

Başladım... Bir küçük su şişesine suyun içine bir tatlı kaşığı karbonat, başka bir küçük su şişesine bir tatlı kaşığı elma sirkesi koydum. Önce karbonatlı ile yıka, durula, sonra sirkeli ile yıka, durula, bitti. Bu kadarcık!!!! Miktarları kendinize göre ayarlamanız gerekiyor, saçlarınız yağlı ise daha çok karbonat, kuru ise daha çok sirke gibi... Herkes kendi ayarını birkaç yıkamada bulabilir bence. Ama sanırım ben bulamadım.Ne yaptıysam saçım önce güzel oldu, sonra yine kepeklenip kaşınmaya başladı. Okuduğum yerlerdeki önce çok yağlanacak, sonra geçecek varsayımlarını tutturamadım. Hüsranla pahalı şampuana geri döndüm.

İki yıl sonra artık kullandığım şampuan iyice pahalılaşınca yine niyetlendim. Bu sefer sabunla denemeye karar verdim. Sabun ve sirke de pek ala iyi olabilirdi. Zaten önceden de sabun denemişliğim var. Kuaförümden almıştım ve baya güzel bir sabundu. Saçlarıma ve cildime çok iyi gelmişti. Birkaç kez internetten de aldım ama malesef bu da pahalı sayıldı benim açımdan.

Kolayca ulaşabileceğim, doğal içerikli sabunlarla denemeye başladım. İlk olarak Migrostan Mehmet Aydın marka zeytinyağlı defne sabunu aldım. 4-5 yıkama denedim.  İçeriğinde defne yağı, zeytinyağı, sabun bazı ve su yazılı. Sabun bazı mıdır artık bilmiyorum nedeni ama saçlarım fena halde katılaştı ve o sabunsu doku bir rasta etkisi yarattı. Sirke ile filan durulamama rağmen bu etkiyi bir türlü gideremedim.

İkinci denemede sanırım buldum. Dalan Antique Zeytinyağlı Defne Sabunu. Rosmanndan aldım. Dediğim gibi benim için kolay ulaşılabilir olması oldukça önemli. Bu sabun da Migrosta var, A101 de var... İçeriği; Sodium Laurate, Sodium Olivate, Su ve Sodium Chloride. Bu iki içeriği karşılaşacak düzeyde kimya bilmiyorum ama bu sefer o rastalı doku hiç olmadı. 4 kez filan yıkadım ilki hariç sirke ile durulama yapmama gerek olmadan tarayabiliyorum. Hatta uzun zamandır hiç saçım açık kullanmamıştım, bugün işe toka takmadan geldim. Saçlarım fönsüz ve  kırışık olmasına rağmen oldukça parlak, akıcı ve sakin :)

Şimdilik Dalan'la devam edeceğim, bir zaman sonra hazırım dediğimde ise dileğim sadece su ile tamamen şampuansız olabilmek. Darısı diğer tüm paketli endüstriyel ürünlerin başına...